Coaching jest czymś przeciwstawnym do szefowania. Relacja coachingowa pomaga ludziom przepracować zagadnienia i odnaleźć ich własne odpowiedzi na różnego rodzaju problemy. Ludzie uczą się rozwiązania własnych problemów poprzez bardzo metodyczne i umiejętne zadawanie pytań pogłębiających.

Coachowie pomagają rozpoznać pracownikom ich mocne strony i zauważyć obszary do rozwoju, czasami mogą zaproponować dodatkowe możliwości i opcje, których pracownik do tej pory jeszcze nie rozważał. Managerowie-coachowie bardzo uważnie słuchają, zwłaszcza wtedy, kiedy nie podoba im się albo nie zgadzają się z tym, co słyszą. Wtedy też są w stanie zawiesić czy powściągnąć swoją własną opinie i stanąć twarzą w twarz z nowymi informacjami. Tacy liderzy posiadają zestaw przekonań i postaw, które wzmacniają ich chęć zadawania użytecznych pytań w sprawiedliwy sposób. Nie interesuje ich, kto ma rację czy kto wyciągnie lepsze wnioski. To, co ich interesuje, czy to, co się dla nich liczy to poszukiwanie coraz lepszych wniosków, coraz lepszych rozwiązań.

Wydawanie poleceń stosowane jako podstawowe narzędzie zarządzania wzmacnia kulturę organizacji opartą na mówieniu, rozkazywaniu, polecaniu i nie zachęca ludzi do tego, żeby rozwijali nawyki związane z myśleniem. Zamiast dawać pracownikom rozwiązania na ich problemy, zachęcanie do tego, żeby samodzielnie odpowiadali na nurtujące ich kwestie oraz zadawanie im pytań typu: „Jak myślisz, jaki tu jest prawdziwy problem? Jak myślisz jakie masz opcje, co możesz zrobić z tą sytuacją? Jeżeli będziesz dalej podążał w tym kierunku, jakie będą tego możliwe konsekwencje?” wyrabia w ludziach nawyk samodzielnego myślenia.