Jako członkowie społeczeństwa należymy do rożnych organizacji (szkoły, drużyny sportowe, kluby, stowarzyszenia, koła zainteresowań; w końcu przedsiębiorstwa, grupy konsumentów czy odbiorcy usług), które, niezależnie od tego czy mają charakter formalny czy też nieformalny, powstają i istnieją dzięki grupie ludzkiej i czerpią korzyści płynące z wzajemnego działania w kierunku osiągnięcia wspólnego celu.

W psychologii społecznej i socjologii – grupa społeczna to pewien zaliczany do zbiorowości społecznej zbiór osób, którego członkowie współdziałają ze sobą w celu zaspokajania własnych potrzeb; cechuje go trwała struktura i względnie jednolity system norm i wartości. Strukturę grupy, również zawodowej, zdefiniować można jako powiązane ze sobą role społeczne wynikające z pozycji społecznych odgrywających je członków. Każda grupa – spróbujmy przy okazji sięgnąć pamięcią do naszych osobistych doświadczeń – posiada swojego lidera, który nadaje jej ton i wyznacza niejako kierunki jej działania, rozwoju i zasady jej funkcjonowania.

Niezależnie więc czy to będzie mały Jasio rozdzielający zabawki w piaskownicy w trakcie wspólnego budowania zamku z piasku, czy też Pan Jan właściciel firmy decydujący o tym, jakie role i zadania pełnić będą jego pracownicy – ranga pełnionej funkcji w danej grupie będzie podobna.

Polecamy: Vademecum: Jak budować zaufanie w zespole?

Być może to barwny przykład, ale każda z w/w osób jest przedstawicielem władzy w swojej grupie. Władza zaś czyni prawo, a przywódca „rozdaje karty” (to on wyznacza zasady dostępu do władzy dla poszczególnych członków danej grupy, to on może komuś przypisać mniej lub bardziej odpowiedzialną i wpływową rolę w hierarchii grupy). Nic więc dziwnego, że w pewnym momencie naszego życia ogarnia nas pragnienie, by samemu zostać liderem, zwłaszcza na gruncie zawodowym, gdzie z pojęciem „manager” wiąże się prestiż stanowiska, przywilejów, gratyfikacji finansowych i tych poza finansowych. Wszak każda organizacja posiada co najmniej jedną osobę odpowiedzialną za wsparcie jej w realizacji planów – taką osobą właśnie jest kierownik. Któż z nas nie myślał choć raz o tym, by zostać managerem? Jednakże nie każdy posiada odpowiednie predyspozycje do tego, aby nim zostać. By tak się stało, należy spełnić pewne określone kryteria związane z edukacją, doświadczeniem zawodowym, kwalifikacjami, kompetencjami czy w końcu predyspozycjami osobowościowymi.