Z drugiej jednak strony nie ma nic cenniejszego w organizacji, niż umiejętność korzystania z potencjału i talentów, jakie się posiada. Nawet najlepszy pomysł, jeśli nie zostanie wydobyty na światło dzienne, nigdy nie przysłuży się procesowi rozwoju i modernizacji. A więc, drodzy managerowie, nie pozostaje nic innego, jak tylko słuchać.

A jeśli uda nam się zidentyfikować dobrą koncepcję, to warto z niej skorzystać, oczywiście nie zapominając o wskazaniu jej autora, jeśli nie jesteśmy nim my sami. Buduje to poczucie współodpowiedzialności za sprawy zespołu i całej organizacji, jak również prowadzi do jej optymalnego wzrostu. Inną istotną zasadą jest przyjęcie postawy doradcy, stojące w opozycji do pasywnego dawania rad[1]. Istnieje dość znacząca różnica w tych dwóch podejściach.

Bycie przewodnikiem to coś więcej niż przekazywane jednokierunkowo dyrektywy, jak pewne rzeczy powinny wyglądać lub jak coś zrobić. Nowoczesna, „ucząca się" organizacja stawia na mądre wykorzystanie potencjału swoich pracowników, w wyzwoleniu których asystuje manager-doradca.

Paula Stojanow, business manager